NNT maakt van ’ Alice ’ een grimmig sprookje
Land zonder wonderen
De toekomst hangt aan een draadje in de nieuwe voorstelling van het Noord Nederlands Toneel. Alice trekt er vol vertrouwen aan. En dan valt ze en valt ze en valt ze. Tot op de bodem van een schimmige kelder, waar wonderen met een lampje te zoeken zijn.
• TONEEL
Voorstelling: ’Alice in Wonderland’ door het Noord Nederlands Toneel; regie & bewerking: Ko van den Bosch; auteur: Lewis Caroll; decor: André Joosten; kostuums: Johanna Trudzinski; licht: André Joosten, Ko van den Bosch; composities: Michel Banabila; spel: Maartje van de Wetering, Klára Alexova, Malou Gorter, Wil van der Meer e.a.; gezien: Stadsschouwburg, Groningen; info: www.nnt.nl
Gestopt met dromen
Ko van den Bosch bewerkte en regisseerde Alice in Wonderland en maakte van het klassieke verhaal van Lewis Carroll een grimmig sprookje dat knipoogt naar de realiteit. Hij laat het meisje landen in een wereld die gestopt is met dromen. De hartenkoningin (Malou Gorter) verdeelt en heerst en het witte konijn (Wil van der Meer) blijkt onfrisse bedoelingen te hebben. Al komt hij in het begin dan nóg zo leuk uit de hoek.
Maartje van de Wetering speelt de titelrol met hartveroverende verwondering, geschaduwd door twee andere versies van Alice. Het meisje heeft een open geest en een nieuwsgierigheid die fel afsteken bij de behoudzucht en het wantrouwen van de andere personages. En ook haar eerlijkheid is zeldzaam in dit Wonderland vol dubbele agenda’s, dat misschien beter tot Hufterije kan worden omgedoopt.
In de tekstbewerking van Van den Bosch klinkt oprechte verbijstering en frustratie door over de huidige maatschappelijke ontwikkelingen. Die gepassioneerde toon geeft zijn dialogen een drijvende kracht en compenseert samen met een flinke dosis humor het soms inhoudelijk gebrek aan helderheid.
De lawine van taalvondsten wordt ook behapbaar gemaakt door een inventieve vormgeving die de verbeelding prikkelt, met als hoogtepunt een luchtlanding van reusachtige robotfiguren. Daarnaast gaan in de bijrollen acteurs als Joris Smit en Rory de Groot aanstekelijk los. De gezongen nummers voegen mede door hun onverstaanbaarheid minder toe, terwijl de instrumentale composities juist wel sfeerversterkend werken.
Vrij associërend verandert het witte konijn bij het NNT in Fritzl, de Oostenrijkse incestpleger die zijn dochter vierentwintig jaar lang in een kelder gevangen hield. Nu blijkt hij het op Alice te hebben gemunt. Hij is niet de enige die haar in deze voorstelling probeert klein te krijgen en te houden. Toch laat het meisje zich niet breken: ze behoudt haar onbevangenheid en mededogen. Gelukkig is dit Wond Wond Wonderland een nachtmerrie, waaruit zij elk moment ontwaken kan. Dat voordeel heeft Alice dan weer.
Marco Weijers
